Open en ongemakkelijk? Of geheim en ook ongemakkelijk?

De jonge vrouw komt bij mij. Ze is kind van een echtpaar met een eigen bedrijf. Het is een familiebedrijf. Ook de broers en zussen van haar moeder zitten in het bedrijf. Ze is gevraagd om ook in het bedrijf te komen werken. Zij is de oudste van vier kinderen. Haar vader heeft haar apart genomen en haar gevraagd om niet in het bedrijf te stappen.

Hij moedigt haar aan om haar eigen weg te gaan en te gaan studeren en op kamers te gaan. Haar moeder vraagt haar steeds om in te stappen. Ze ziet ook dat het haar moeder veel kost om het bedrijf gaande te houden met haar broers en zussen. Er is veel ruzie en ook veel onuitgesproken.

Haar vader werkt in het bedrijf echter wel in zijn eigen onderhoudsschuur en repareert van alles, maar bemoeit zich zo weinig mogelijk met de voortgang van het bedrijf. Hij heeft haar verteld hoeveel spijt hij heeft dat hij er ooit in is gestapt.

Hij deed het voor zijn vrouw, haar moeder, maar hij voelt geen enkele liefde voor dit bedrijf met de ruziënde broers en zussen. De verjaardagen zijn eigenlijk een soort vergaderingen geworden. Altijd wordt er gesproken over het bedrijf en alles wat ermee te maken heeft.  Ze leeft met haar twintig jaar met haar vader en haar moeder en met de geheimvolle tegengestelde verlangens van haar ouders. Openlijk wordt hier niet over gesproken.

Ze komt en is verscheurd, ze kan niet meer voelen wat ze zelf wil.